Categorie archief: gedichten

Naar Jura

Aangeland waar Orwell zijn laatste Schotse regels schreef. Overal komen sneeuwklokjes op. Een paar tulpen boven de grond. Enkele muurbloemen proberen nog te bloeien. Terug naar Jura, bemind eiland voor  eenzamen opgenomen in striemend weer, strijdbaar nog.   Het landschap … Lees verder

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

Eerste sneeuw

Nooit zag zij de vormen van een warme wereld in sneeuwkristallen wade   Na deze woorden zocht haar reis de kille aarde   die zij zag komen in het wit doorluchtigheid in vallende sneeuw een koningin die zich ter aarde … Lees verder

Geplaatst in gedichten | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Beachy Head

Waar wij staan brengt het licht langs een slapend baken golfslag in milde gedachten naar de krijtrots, ons  verhaal.   De overtocht naar Albion gaat voort   in taal en tekens van wat ons bewoog verzonken, maar niet verdwenen. Noem het beachy head dat ontwaakt … Lees verder

Geplaatst in gedichten, landschap, Mooie dagen, Poëzie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Symforosa*

  Fluister haar naam en keer terug naar de stad waar haar huis al vele zomers blinkt bij de vensters met de druivelaar   alsof het licht is bewaard dat de jonge vrouw omgaf toen een stille hovenier naderbij kwam … Lees verder

Geplaatst in gedichten, Poëzie | Tags: | Een reactie plaatsen

Vos-oord

Een verhaal voert mij mee, onophoudelijk, ik wil het duiden om aan doling te ontkomen als ik de bron niet achterhalen kan.   Dan ben ik in het woud, van een onbehagelijk verleden, waarin ik lege huizen vind die hun … Lees verder

Geplaatst in gedichten, Poëzie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Straatfeest

De zware boeken van oorlogen en verzet die een oude man het lezende kind eertijds gaf voeden elk jaar mijn gedachten aan het straatfeest en verhalen van bevrijders   Bij de behouden huizen van een getroffen wijk zal ik hen allen weer begroeten samen met de herdachte … Lees verder

Geplaatst in gedichten | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Lotgenoten

In de tuin van het vlakke land zong nieuwe muziek bij woorden die toch Elektra schiepen zoals een enkeling haar zag lotgenoten volgden hem trouw aan zijn partituur van een familiedrama op klaarlichte dag een voorjaarsliefde die verblindde Marinus te Velde

Geplaatst in gedichten | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen