Weerzien

Gijzenrooi in de nawinter

De winter op Apols paneel

was haar zo dierbaar. 

We hadden woorden gevonden

die ons omsluiten zouden.

 

Het nieuwe jaar was aangebroken,

 het werk van de schilder weer nabij

in wat wij eens elkaar hadden gezegd.

Dit landschap zou ons weerzien zijn.

 

Hier werd  vergetelheid ontlopen.

Vitale elementen had zij ingebracht,

zag en hoorde ik opnieuw.

 

Samen wandelend in de streken

waar ik  mijn lief gesproken had,

dekten wij stil het afscheid weer toe.

 

Marinus te Velde

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s