Gezicht op Amsterdam

Het voorland van de nieuwe stad

die om de zuidas draait,

brengt mij ook het beeld dat Huygens schreef

die Amsteldam liet spreken

over zwijgen in verwondering

in de beslotenheid van grachten.

Ben ik de vreemdeling van wie zij droomt?

Een wandelaar in ongerepte stilte

waar vogels kunnen schuilen bij een lang gegraven vaart.


							
Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

Prelude

In gedachten

Leg aan

bij onbedorven land

hoor vogels in het groen

alsof ze wantij weren

een prelude

bij gewonnen tijd

herscheppend nog

wat anders worden zou

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

Leeuweriken

Hoog boven de heide

zingen leeuweriken deze morgen

hun voorjaarslied weer

bij het verlaten klooster

alsof zij ons vergezellen

naar gedachten aan komende dagen

jij en ik dwalend

naderend het negende getij

het kleppen van de klok

brengt ons naar zuidelijke oorden

bloeiende clivia’s worden aangelicht

in de zon van het middaguur

Pasen al nabij

een blauwe watervogel voor de kust

Marinus te Velde

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

Weerzien

Gijzenrooi in de nawinter

De winter op Apols paneel

was haar zo dierbaar. 

We hadden woorden gevonden

die ons omsluiten zouden.

 

Het nieuwe jaar was aangebroken,

 het werk van de schilder weer nabij

in wat wij eens elkaar hadden gezegd.

Dit landschap zou ons weerzien zijn.

 

Hier werd  vergetelheid ontlopen.

Vitale elementen had zij ingebracht,

zag en hoorde ik opnieuw.

 

Samen wandelend in de streken

waar ik  mijn lief gesproken had,

dekten wij stil het afscheid weer toe.

 

Marinus te Velde

 

 

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

Getuigen

Op weg naar VincentVan tijd tot tijd heb ik gebouwd

aan wat ons resten zou

als we niet meer dromen konden

zoals in ongerijmde nachten.

 

Alles zou verloren zijn

als men niet tijdig wist

waarheen te gaan,

een vindplaats voor verborgen krachten.

 

Met velen onderweg

worden wij getuigen, woorden

fluisterend

 

vinden we ons terug

gedachtenbouwsels

een verhaal

 

Marinus te Velde

 

 

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

Uitzicht

IMG_1455

 

Starend omhoog

aan een tuin ontstegen

 samen in het prieel

 van loof en licht

 

zwervende wolken verdwenen

waar wij zaten

 een koepel zonder weerga

een schuilplaats in het lange gras

Marinus te Velde

 

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

Winters verleden

winter op het Gat van Waalre

Gevaarlijke wereld van smeltend ijs,

wintergasten kleumen daar

wachtend op voorjaarsluchten.

 

Geschonden steden daagden in grijs.

De koude ging in versomberd verlangen voorbij

aan groene dalen, genoeglijk zijn.

Marinus te Velde

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

Januari

img_1321

De schilderstuin is nu ver weg

maar heeft zijn eeuwigheid gevonden

rijzend uit het oude licht

dat daar gedroomd werd vastgelegd.

 

Marinus te Velde

Geplaatst in gedichten | Tags: | Een reactie plaatsen

Herdenken

IMG_0868

Aan de kust van verlangen

vind ik sporen

die niet dagelijks worden overspoeld

en raak in gesprek

zonder te weten waar je bent

deze ruimte heb ik gegist.

 

Marinus te Velde

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen

Je danst…

img_0442

Je danst in mijn hoofd

als de wind in het bloeiende gras.

Dan weet ik wat we zagen

achter de bergen in blauw

 

de zon in rimpelend water

 uitgehouwen trappen naar het meer.

 

Zo’n dag in zuidelijke tuinen

 ik zie je dansen weer.

 

 

Marinus te Velde

 

 

Geplaatst in gedichten | Een reactie plaatsen