Waar ik roeide over de kleine rivier,

zijn mijn muzen nabij in lange zomers

van terugkeer naar het verlaten land

waar ik jong was en vrij.

Onder de appelboom zaten ze

en vertelden elkaar van het danslokaal

waar gewalst werd op zaterdagavond.

Ze wisten wie met wie zou gaan.

De tweede wals van Shostakovich

heeft mij veel later bereikt

in mineur voor verdwenen leven.

De dansenden wiegen, als de lange trompet

met droeve tonen in mij speelt

en de stroom mij meeneemt in hun dromen.

Marinus