Brief uit Delfland

't Woud

In het stille weigehucht

-oude kerk, graven, boerderijen, wilgen-

wacht ik haar die in de stad

een brief leest uit dit land.

 

Tussen tafel en stoel staat ze

in blauw van wilde cichorei

getint door binnenvallend licht

van een onzichtbaar raam.

 

“Waar ik nu ben, zijn vogels weergekomen

nu het voorjaar oude kleuren schept

om  schuren, waar zwaluwen broeden

die nestelen in ver verleden.”

 

Marinus

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, gedichten, Poëzie, Schilderkunst en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Brief uit Delfland

  1. NOVELLE zegt:

    Ik begrijp het niet helemaal geloof ik.
    Kan toch gebeuren niet waar?

Laat een reactie achter op Marinus Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s