Een bergreis naar Rilke

Dichtershuis

De wijngaard in het voorjaar

kaal nog op lichte aarde

een erewacht bij het huis.

De dichter schreef er in afzondering

zijn laatste regels, helder

in open woorden over zijn,

dat hij deemoedig zocht te leven

met zicht op de bergen nabij.

So faßt uns das, was wir nicht fassen konnten.

                                                                                        

We stonden hier, aangeraakt

door wat hij schreef over natuur

voor wie een weerwoord vroeg.

Laat alles worden in onszelf, alles

wat wij zien, zal zwijgend spreken.

Marinus

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, Poëzie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s