Sneeuwland

Colette in de Provence

De man met de lier bezingt bij het vuur
wat de zomer hem bracht op het land,
in de winterse nacht schuilt
een sneeuwland dat dwarrelt

naar kale aarde, waar de tuin was
voor het kind dat werd belaagd
om wat het zonder weten zocht
in een labyrint van losgezongen dagen.

Woede werd achtergelaten
kleurige waaiers openden zich
als begin van nieuwe levenspaden.

Het lied klinkt nog zo helder na
op weg door het sneeuwwitte duister
waarin de vertolker huiswaarts gaat.

Maarten ‘Marinus’ van Kessel,

februari 2012

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s