Aangeland waar Orwell zijn laatste Schotse regels schreef.

Overal komen sneeuwklokjes op. Een paar tulpen boven de grond.

Enkele muurbloemen proberen nog te bloeien.

Terug naar Jura, bemind eiland voor  eenzamen

opgenomen in striemend weer, strijdbaar nog.

Het landschap van zijn leven

rauw in kaart gebracht.

Zo was het en niet anders.

De jaren voor dit oorlogsverblijf

hadden hem diep geraakt.

Hij raapt zijn zinnen bij elkaar

en vindt de glazen pressepapier

die zijn geheugen drukt,

ziet het machteloze gebaar van de moeder

dat  dreigend leed  niet zal verjagen.

Herstellende arbeid aan huis en hof

kan zijn benauwd bestaan niet keren…

Marinus te Velde