Naar Jura

2017-05-09.jpg

Aangeland waar Orwell zijn laatste Schotse regels schreef.

Overal komen sneeuwklokjes op. Een paar tulpen boven de grond.

Enkele muurbloemen proberen nog te bloeien.

Terug naar Jura, bemind eiland voor  eenzamen

opgenomen in striemend weer, strijdbaar nog.

 

Het landschap van zijn leven

rauw in kaart gebracht.

Zo was het en niet anders.

De jaren voor dit oorlogsverblijf

hadden hem diep geraakt.

 

Hij raapt zijn zinnen bij elkaar

en vindt de glazen pressepapier

die zijn geheugen drukt,

ziet het machteloze gebaar van de moeder

dat  dreigend leed  niet zal verjagen.

 

Herstellende arbeid aan huis en hof

kan zijn benauwd bestaan niet keren…

 

Marinus te Velde

 

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s