Oud-Amelisweerd

IMG_0534

 

Het vagantenpad vindt een schurende vrede om het huis

aan de oude waterweg, eertijds noordelijke grens voor de Romeinen.

Gedachten aan oorlog in alle eeuwen

brengen huis en fort hier in stilte samen.

 

Onschuldig landschap naar het lijkt

voor de mens in schaduwen van wereldleed. 

Toch speelt er soms een violist in mineur

voor zoveel doden in geschonden steden.

 

Vleermuizen overwinteren in het nabije fort

dat ook bomen, planten en dieren schut,

alles hermetisch gesloten voor mensen.

 

Het landhuis heeft vaganten zien komen

die hun tijd herkennen in oude leegten

plekken in het struikgewas die blijven.

 

Marinus te Velde

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, Poëzie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s