Diorama

Kasteel Schaloen

 

Waar de beek verborgen stroomt,

vindt men  oevers van herinnering aan de trein

die door beboste heuvels reed

langs  een kasteel dat daar het dal verlucht.

                                                                                              

Een passagier, samen wachten

woorden zoekend bij een reis,

die een onverwacht traject volgt

dat in oud licht is vastgelegd.

 

Een verwaaiende rookpluim onthult

het interieur van een landschap, 

waarin het bos zich weer gesloten heeft.

 

Men rolt  een diorama binnen

en weet zich schitterend geborgen

in een hotel bij morgenlicht.

 

Marinus te Velde

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, Poëzie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s