Houten trein

 

Met een lege houten trein rijd ik soms

mijn vroege jaren binnen.

De reizen met de aangehaakte wagens

gingen  in het spel door onze  kamers

                                         

naar stations van verwondering

die in mijn hoofd verschenen

bij  geluiden die zochten

naar verdwenen pastoraal geluk.

                                                                           

De wonden van de stad waar zo’n reis begon

hebben zich veel later met het kamerspoor verbonden

waarvan alleen wat woorden resten

die het hout in mijn gedachten vond.

                                                                                                      

Marinus

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, Poëzie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s