Maanlichtavond

 

(Vrij naar een verhaal van Couperus)

                                                                           

Hij zag de vuurvliegjes zwevende

boven de dijk van Ama-no-Hashidate*,

een maanlichtavond met een hemelladder

die langzaam uit het water rees.

                                                                                     

Nu leken ze hem te stijgen, aanreikend

een zinderend geloof dat verlangen

gevleugeld opwaarts laat gaan

naar de eeuwige sterrenhemel.

                                                                              

Jonge vrouwen naderden het oeverriet,

waaierden talloze levende vonken bijeen,

die ze even dicht op hun huid lieten glanzen.

                                                                                  

In ongeloof zag hij het schijnsel gedoofd

in het holst van de nacht begraven,

toen ook de laatste vlucht verdwenen was.

                                                                                

Marinus

                                                                                                

*Uit het verhaal “Vuurvliegjes”, dat Louis Couperus

in 1922 schreef na zijn Japanse reis. Het werd

gebundeld in “Het snoer der ontferming”.

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, Poëzie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s