Zonlicht

 

Het verre zonlicht wordt verstrooid

volgens kosmische wetten

die menners laten rekenen

aan de voortgang van bestaan.

 

Ontwerpers van heilige plaatsen

vonden bij het dagen van de winterwende

licht in koepelgraven een zonnecel

een menselijk gareel van eeuwigheid.

 

Vage onrust om de oude zonnewagen

met het schrikbeeld van de dag

dat een menner vuur en ander ontij morst

 

tijdens ‘paradise regained’* aan zee

met waaiers van vuur en zij

en zonnevogels aan de horizon.

 

Marinus

 

*Gedicht van H. Marsman (1899-1940)

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, gedichten, Poëzie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s