De blauwe tram

Voorstraat Voorschoten

 

Waar we woonden in de stad

kwam de blauwe tram voorbij.

Van de duinen op weg naar dorpen

die ik als kind nooit had gezien.

 

Langs de schooltuin verliet hij

mijn wereld van die dagen,

voor een verre ruimte toegerust,

die mij zonder zwaarte scheen.

 

De weiden aan het water, de wilgen

langs verdwijnende rails naar de einder

zonder nieuwe wijken nog.

 

De tram werd canoniek geboekstaafd

om de smalle dorpsstraat met enkelspoor

waar inhalen verboden is gebleven.

 

Marinus

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, landschap, Poëzie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s