Bevroren wasgoed

 

Een filmbeeld: bevroren wasgoed,

dode landschappen van afwezigheid,

die men niet anders tot leven wekken kan

dan in een somber hiervoormaals.

 

Nu ontdooien vormen tot reeksen

van eigen makelij in zachter licht gezien.

De stofjas van de glazenmaker draagt

spiegels van een andere tijd.

 

Vergeten wasdagen, vergeten vrouwen,

schurend ritme op het wasbord

aan de achterzijde van lange, hoge straten.

 

Wind waait, mist trekt op, het dooit,

stedelijke weemoed beweegt

naar allen die hier waren.

 

Marinus

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, Poëzie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s