Boom bij verdwenen school

Boom bij verdwenen school 001

Deze boom bewaart op zijn stammen

klimmende kinderen die mettertijd

als stille wandelaars weerkeerden

naar de dagen van hun nu verdwenen school.

                                                                       

IJsvogeltjes waren het

wonend aan de dorpsbeek

zonder weet van later

en woorden van voorbij.

                                                         

In herfstlicht ziet hij ze terug

in dit hoog oprijzend hout

waar voorjaarswind toen zweefde.

                                                             

Hij hoort hun scherpe roepen, terwijl

ze behendig gingen van tak tot tak.

Nog altijd hun metgezel.

                                                                

Marinus

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, Poëzie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s