Dans aan de Hollandse kade

Bij Kockengen 2

De kade is weerloos verweer,

een waterlinie tegen alle stadsvertoon

dat het groene hart bezwaart

voor de moloch van brute groei.

                                                                      

Dit pad heeft verten bewaard,

honderden vogels waaieren uit

zwevende boven weiden en veen.

Wilde ganzen waken, waar zwaluwen dansen.

                                                                                       

Ik heb hun woordloze verhaal hervonden,

in oude tekst herkend, die spreekt

van wildzang, ruimte en duur.

                                                                            

Achter wolken zie ik steden

waar de luchtmens is gebleven,

stadse kaden, oude bomen toegedaan.

                                                                                        

Marinus

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, Poëzie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s