De winter voorbij

 

In zacht opgloeiende kleuren

ontkomen de bloemdijken

in het oude polderland

aan de winterse staat.

                                                                     

De tijd die zij schrijven

gaat onder populieren schuil,

hoog in het landschap

achter de brede zeearm.

                                                                                            

Een verre torenspits, welen

en gaarden, stil en sober nog,

schapen, een verscholen boerderij.

                                                                       

Over lege landerijen

trekt alles voorbij

langs het spoor dat bleef.

                                                                                        

Marinus te Velde

februari ‘89

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, Poëzie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s