Gare d’Orsay

                                                                                

Vanaf het Gare d’Orsay

reden wij voort

langs het oude spoor

dat alle plaatsen verbindt

waar wij dezer dagen

het uitbundige afscheidskleed

zochten van de stad

waarin Chopins nocturne

nog altijd klinkt

bij het graf waarop

een jonge vrouw

haar bloemen vlijt.

                                                        

Marinus

Over Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, Poëzie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s