Reederij op de Lek

Culemborg e.o 001

Over de blinkende rivier langs de gaarden

zouden ze hun nieuwe leven vinden.

Magere jaren lieten hen zwijgen

in de WACHTKAMER DER STOOMBOOTEN.

 

Weinig bagage. Ouders en kinderen

droomden van de verre havenstad,

van zeeschepen aan overvolle kaden afgemeerd,

toegang tot een beter bestaan.

 

Vanaf de aanlegsteiger vertrok het raderschip

in trage gang tussen weidse uiterwaarden,

waar vissers hun dagelijkse vangst verwachtten.

 

Grienden en houtwallen, een verleidende ruimte.

De armenboomgaard van de kerk

leek de reizigers uit te zwaaien.

 

Marinus

Onbekend's avatar

About Marinus te Velde

Meestal laat ik mij inspireren door lange wandelingen, reizen en jeugdherinneringen. Daar probeer ik dan een bijzonder levensgevoel aan te geven.
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, Poëzie en getagd met . Maak de permalink favoriet.

Plaats een reactie